Onverwachte uitkomst

Tevreden geeft hij mij een hand. De laatste afspraak was dit. Wij zijn samen aan het werk geweest  met zijn hulpvraag en de uitkomst is fijn.

De uitkomst van zijn hulpvraag is heel anders geworden dan hij had verwacht. Hij kwam binnen met de overtuiging dat hij uit het onderwijs moest stappen om weer lol in werken te krijgen. Een hele andere werkomgeving zou het moeten worden. Maar wel een baan waarbij hij met mensen kon werken.  Onzekerheden in een veranderde werksituatie na een veranderde gezondheidssituatie zetten hem op dat spoor.

In de loop van de gesprekken bleef hij met zijn hoofd keuzes maken en beredeneren, niet met zijn hart en zijn hoofd. Kiezen op die manier maakt dat je kunt functioneren. Je hart, de passie, zit er dan niet in. En dan zal het nooit een baan worden waar je gelukkig in kunt zijn. Dan ga je uiteindelijk weer zoeken naar iets anders. Iets waar je beter in past. Kiezen met je hoofd, de ratio, is een onderdeel van de keuze. Gevoel moet er ook deel van uit maken.

De kans overmatige stress en eventueel zelfs een burn-out te krijgen is dan veel kleiner. Zodra je keuzes maakt en blijft maken met je verstand, waarbij jouw gevoel niet betrokken is, zit je eigenlijk al in een te hoge stress-fase.

Deze coachee had, in overleg voortvarend een lijst samengesteld van nieuwe beroepen die mogelijk in aanmerking kwamen. Beroepen die hij wilde gaan onderzoeken. Past dit bij hem, of niet? De redenen om voor die beroepen te kiezen, waren wel weer vanuit de praktische overwegingen gemaakt. Daarom was het onderzoeken of een van deze beroepen bij hem paste niet iets waartoe hij  makkelijk aan te zetten was. En dat is logisch. Iets zegt je dat je het niet moet doen. En dus liep dat niet en bleef hij toch solliciteren richting onderwijsfuncties: omdat hij dat Pabo diploma niet voor niets had gehaald, omdat hij toch geld moet verdienen, omdat hij regelmatig kan zitten wat voor zijn gezondheid belangrijk is.

En toch ook, omdat hij het stiekem heel leuk bleef vinden. Het bleef trekken, al was hij zich daar niet van bewust op dat moment. En dat leidde nog wel tot lastige situaties in het begin. Je richten op het een maar getrokken worden naar het ander. Daarmee geconfronteerd realiseerde hij zich wat hij aan het doen was. Hij pakte het direct op en ging op een andere manier denken over zijn toekomst.

En toen was er ruimte voor verandering, voor echt voelen wat je wilt. Ineens kwam het, bijna in een onbewaakt moment, je zou het bijna over het hoofd zien. “Het liefst blijf ik in het onderwijs en ga ik me specialiseren”. De kogel was door de kerk toen hij zichzelf dat hoorde zeggen en mij dat hoorde herhalen en  benadrukken Ik zag zijn houding veranderen. Van gespannen naar meer ontspannen en blij. Hij was er uit. En hij kon weer ontspannen vertellen over leuke momenten die hij gehad had met leerlingen, de momenten waardoor hij juist zo graag in het onderwijs werkt.

Het blijft nog even hard werken om zijn droombaan te creëren. Ook gaat hij verder aan de slag met het verkennen van zijn eigen grenzen en het bewaken daarvan. In plaats van doen wat je denkt dat er van je verwacht wordt. Je voegen naar een ander omdat je ziet dat iets nodig is. Omdat je ziet dat je ergens mee kunt helpen. Het geeft de passie aan voor het vak, de drive van de leerkracht. De “met-hart-en-ziel” in je werk zitten. De leerkracht die iets koopt bij de Action omdat het zo leuk is voor de klas en dan vergeet het bonnetje te declareren. En dat een aantal keer per jaar.  De leerkracht die hard, harder werkt voor de leerlingen omdat ze dat nodig hebben.

Aan de andere kant kan deze arbeidsethos net zo hard een valkuil zijn. Denken in mogelijkheden en kijken hoe je het werk zo kunt indelen dat je er plezier van hebt. Je werk organiseren zodat je het overzicht houdt, er geen hele grote stresspieken zijn in de weken, dat maakt het al een stuk leuker en beter vol te houden.

De hand die ik kreeg bij het afscheid, was stevig. Hij was blij met de uitkomst en had de coaching als prettig ervaren. Hij kan verder. Ik wens hem heel veel werkplezier en succes!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *